wayfarer
way·far·er/ˈweɪˌfɛərər/
waypath or roadfarerone who travels or goes far
اسم — رهرو
رهرومسافر پیاده
کسی که پیاده و معمولاً در سفرهای طولانی حرکت میکند.
A person who travels on foot, especially on long journeys.
«رهرو پس از پیادهروی طولانی کنار جاده استراحت کرد.»
“The wayfarer rested by the roadside after a long walk.”
«رهروها معمولاً کولهپشتی سبک و کفشهای مقاوم دارند.»
“Wayfarers often carry light backpacks and sturdy shoes.”
تفاوت با واژههای مشابه
traveler— مسافر
رایج. واژه کلی برای کسی که سفر میکند، بدون تأکید بر پیادهروی.
Common. General term for someone traveling but without emphasis on walking.