whang
/wæŋ/
verb (فعل)informalpast (گذشته): whangedpast participle (مفعولی): whanged-ing (حال): whanging3rd (سوم): whangs
فعل — ضربه زدن
ضربه زدنکوبیدن
با صدای بلند و تیز به چیزی زدن یا ضربه زدن.
To strike or hit something with a loud, sharp noise.
«او جعبه سنگین را با ضربه ای به زمین زد.»
“He whanged the heavy box onto the floor.”
«چکش با صدای بلند به میخ ضربه زد.»
“The hammer whanged against the nail.”
تفاوت با واژههای مشابه
bang— کوبیدن
غیررسمی. زمانی که صدای کوبیدن بلند باشد میتوان بجای whang استفاده کرد، مثلاً 'He banged the door'.
Informal. Interchangeable with 'whang' when emphasizing loud impact sounds, e.g. 'He banged the door'.