whip
اسم — شلاق
ابزاری شامل دسته و یک رشته انعطافپذیر برای ضربه زدن یا تشویق حیوانات یا افراد.
A tool made of a handle and a flexible lash, used for striking or urging on animals or people.
«سوارکار برای تشویق اسب، شلاق زد.»
“The rider cracked the whip to urge the horse.”
«او برای کنترل گاوها یک شلاق در دست داشت.»
“He held a whip to control the cattle.”
تفاوت با واژههای مشابه
رسمی یا ادبی. گاهی بجای whip استفاده میشود ولی معمولاً بر عمل ضربه زدن تأکید دارد.
Formal or literary. Sometimes used interchangeably with 'whip' but generally emphasizes the striking action itself.
فعل — شلاق زدن
با شلاق یا وسیله مشابه زدن یا حرکت سریع و رفت و برگشتی داشتن.
To strike or beat with a whip or similar instrument, or move quickly with a whipping motion.
«او برای سریعتر دویدن، اسب را شلاق زد.»
“He whipped the horse to make it run faster.”
«باد با شدت از میان درختان وزید.»
“The wind whipped through the trees.”
تفاوت با واژههای مشابه
رسمی. معمولاً در معنای شلاق زدن جایگزین whip میشود.
Formal. Usually interchangeable with 'whip' in the context of striking with a whip.
رسمی یا تاریخی. به معنی زدن با شلاق یا چوب، معمولاً به عنوان تنبیه، کمتر در مکالمه معمول است.
Formal or historical. Means to beat with a whip or stick, often as punishment, less common in casual speech.