whistling
whis·tling/ˈwɪs·əl·ɪŋ/
whistleto make a high-pitched sound by forcing breath through lips or a device-ingpresent participle or gerund verb form
verb (فعل)commonpast (گذشته): whistledpast participle (مفعولی): whistled-ing (حال): whistling3rd (سوم): whistles
فعل — سوت زدن
سوت زدنصدای سوت
صدای سوت مانند ایجاد کردن با فشار دادن هوا از میان لبها یا سوت
The act of producing a high-pitched sound by forcing breath through pursed lips or a whistle
«او داشت یک آهنگ شاد را سوت میزد.»
“He was whistling a happy tune.”
«باد از میان درختان سوت میکشید.»
“The wind was whistling through the trees.”
تفاوت با واژههای مشابه
hissing— سوت کشیدن
غیررسمی. معمولاً صدایی تند و مداوم است که گاهی بیانگر نارضایتی است و کمتر موسیقایی است.
Informal. Usually refers to a sharp, sustained sound, sometimes expressing disapproval, less musical than whistling.