worthiness
wor·thi·ness/ˈwɜːrθɪnəs/
worthvalue or merit-ycharacterized by-nessstate or quality of
noun (اسم)formal
اسم — شایستگی
شایستگیلیاقت
کیفیت داشتن شایستگی یا لیاقت برای احترام یا ارزش.
The quality of being good enough or deserving respect.
«شایستگی او برای رهبری بدون شک بود.»
“His worthiness to lead was unquestioned.”
«او شایستگیاش را از طریق کار سخت ثابت کرد.»
“She proved her worthiness through hard work.”
تفاوت با واژههای مشابه
merit— شایستگی
رسمی. معمولاً در موقعیتهای ارزیابی یا پاداش استفاده میشود و به قابلیت یا برتری اشاره دارد، مانند «شایستگی یک استدلال».
Formal. Often used in contexts of evaluation or reward, similar meaning but with focus on capability or excellence, e.g. 'the merit of an argument'.