clef

/klɛf/
noun (اسم)technicalplural (جمع): clefs

اسم — کلید

کلیدعلامت نت

علامتی در ابتدای خطوط حامل در موسیقی که نت‌های روی خطوط حامل را مشخص می‌کند.

A symbol at the beginning of the staff in music that indicates the pitch of the notes on the staff.

«کلید سل برای سازهای با صدای زیرتر استفاده می‌شود.»

The treble clef is used for higher-pitched instruments.

«او یاد گرفت موسیقی را با هر دو کلید سل و فا بخواند.»

She learned to read music with both the treble and bass clefs.

گزارش مشکل ترجمه

اگر مشکلی در ترجمه این واژه مشاهده کردید، لطفاً به ما اطلاع دهید.

امتیاز ترجمه(اختیاری)

0/2000