evicting
فعل — بیرون کردن
شکل حال استمراری فعل 'evict': بیرون کردن (کسی) از یک ملک، به ویژه با حمایت قانون.
Present participle of 'evict': to expel (someone) from a property, especially with the support of the law.
«صاحبخانه مستاجرین را به دلیل عدم پرداخت اجاره بیرون میکند.»
“The landlord is evicting the tenants for not paying rent.”
«آنها او را ماه آینده از آپارتمان بیرون میکنند.»
“They are evicting him from the apartment next month.”
تفاوت با واژههای مشابه
رسمی. میتواند به اخراج از مکان، سازمان یا کشور اشاره داشته باشد، نه فقط ملک. 'اخراج دانشآموز از مدرسه' صحیح است، اما 'تخلیه مستاجر' برای مسکن خاصتر است.
Formal. Can refer to removal from a place, organization, or country, not just property. 'Expelling a student from school' works, but 'evicting a tenant' is more specific to housing.
رسمی/حقوقی. به محروم کردن کسی از زمین، ملک یا دارایی اشاره دارد. اغلب به معنای خلع ید اجباری یا ناعادلانه است. 'خلع ید یک خانواده از زمین موروثیشان' درست است، 'تخلیه مستاجر به دلیل عدم پرداخت' کمتر سختگیرانه است.
Formal/Legal. Means to deprive someone of land, property, or possessions. Often implies a forced or unjust removal. 'Dispossessing a family of their ancestral land' works, 'evicting a tenant for non-payment' is less harsh.
اسم — اخراج
عمل بیرون کردن کسی از یک ملک.
The act of expelling someone from a property.
«فرآیند اخراج میتواند پیچیده باشد.»
“The eviction process can be complicated.”
«او اخطاریه تخلیه دریافت کرد.»
“He received an eviction notice.”
تفاوت با واژههای مشابه
رسمی. به عمل اخراج کردن، به ویژه از یک سازمان، گروه یا کشور اشاره دارد. 'اخراج از مدرسه' رایج است، 'تخلیه مستاجر' خاص ملک است.
Formal. Refers to the act of expelling, especially from an organization, group, or country. 'Expulsion from school' is common, 'evicting a tenant' is specific to property.