expediency
ex·pe·dien·cy/ɪkˈspiːdiənsi/
ex-out of, frompedfoot, to expedite-iencyquality or state
noun (اسم)formal
اسم — مصلحت
مصلحتسودمندی
ویژگی راحتی و عملی بودن با وجود اینکه ممکن است نامناسب یا غیراخلاقی باشد.
The quality of being convenient and practical despite possibly being improper or immoral.
«تصمیم بر اساس مصلحت سیاسی گرفته شد.»
“The decision was based on political expediency.”
«مصلحتگرایی اغلب با اخلاق در تضاد است.»
“Expediency often conflicts with ethics.”
تفاوت با واژههای مشابه
convenience— راحتی
رایج. مربوط به سهولت است ولی مصلحت ممکن است شامل مصالح اخلاقی باشد.
Common. Related to ease or suitability, but expediency may involve moral compromise.