imperator
im·pe·ra·tor/ɪmˈpɛrətər/
اسم — امپراتور
امپراتورفرمانده
فرمانده یا امپراطور، بهویژه در روم باستان.
A commander or emperor, especially in ancient Rome.
«جولیوس سزار توسط نیروهایش به عنوان امپراتور اعلام شد.»
“Julius Caesar was declared imperator by his troops.”
«عنوان امپراتور توسط ژنرالهای رومی در کمپینهای پیروزی استفاده میشد.»
“The title imperator was used by Roman generals during victorious campaigns.”
تفاوت با واژههای مشابه
emperor— امپراتور
رسمی/تاریخی. اغلب قابل جایگزینی هنگام اشاره به حاکمان امپراطوریها، بهخصوص در دوران باستان.
Formal/historical. Often interchangeable when referring to rulers of empires, especially in ancient or classical contexts.