implantation
im·plan·ta·tion/ˌɪmplænˈteɪʃən/
im-in, intoplantput, place-ationprocess or action
noun (اسم)formal
اسم — کاشت
کاشتزمینهگذاری
عمل یا فرایند جای دادن یا کاشت چیزی در داخل بدن یا مکان.
The act or process of embedding or inserting something into a body or place.
«کاشت دستگاه موفقیتآمیز بود.»
“The implantation of the device was successful.”
«کاشت جنین در اوایل بارداری اتفاق میافتد.»
“Embryo implantation occurs during early pregnancy.”
تفاوت با واژههای مشابه
insertion— وارد کردن
متداول. به طور کلی به وارد کردن چیزی به چیز دیگر اشاره دارد، مشابه اما گستردهتر از کاشت.
Common. Refers generally to putting something into another thing, similar but broader than implantation.