صفت — مزاحم
وضعیت یا رفتاری که مزاحم و ناخوشایند است و بدون دعوت وارد میشود
Causing disruption or annoyance by being unwelcome or uninvited
«گزارشگر در مصاحبه سؤالهای مزاحم پرسید.»
“The reporter asked intrusive questions during the interview.”
«رفتار فضولانه او همه را ناراحت کرد.»
“Her intrusive behavior made everyone uncomfortable.”
تفاوت با واژههای مشابه
محاورهای. برای کسی که بیش از حد در امور دیگران دخالت میکند به کار میرود؛ وقتی تأکید روی رفتار شخصی است جایگزین خوبی است.
Informal. Used for someone who interferes in others' affairs more than appropriate; can replace 'intrusive' when highlighting personal behavior — e.g., 'meddlesome questions' fits but not all technical uses.
رسمی. نزدیک به intrusive اما معمولاً دیداری و پرزحمت بودن را تاکید میکند؛ در زمینههای مزاحمت قابل جایگزینی است.
Formal. Similar to 'intrusive' but often implies being visually or notably noticeable in a way that disrupts; interchangeable in contexts emphasizing disruption, e.g., 'obtrusive advertising'.