noun (اسم)formal
اسم — عدالت
عدالتدرستبودن
حالت عادلانه، صحیح و قابل توجیه بودن.
The quality of being fair, morally right, or justified.
«درستی تصمیم او بهطور گستردهای پذیرفته شد.»
“The justness of his decision was widely recognized.”
«درباره عدالت قانون بحث کردند.»
“They argued about the justness of the law.”