miscreants
اسم — تبهکاران
افرادی که رفتار بد یا غیرقانونی دارند، اغلب به شیوهای شیطنتآمیز یا مجرمانه.
People who behave badly or unlawfully, often in a mischievous or criminal way.
«تبهکاران در حالی که قصد تخریب پارک را داشتند، دستگیر شدند.»
“The miscreants were caught trying to vandalize the park.”
«معلم به شیادان جوان توبیخ کرد.»
“The teacher scolded the young miscreants.”
تفاوت با واژههای مشابه
رایج، اغلب در داستانها یا برای توصیف افراد واقعاً شیطانی. 'تبهکاران' میتوانند کمتر از 'شرورها' جدی باشند، اغلب به معنای شیطنت یا جرمهای کوچکتر به جای شرارت بزرگ. 'شرور داستان شکست خورد.'
Common, often in stories or to describe truly evil people. 'Miscreants' can be less severe than 'villains', often implying mischief or petty crime rather than grand evil. 'The villain of the story was defeated.'
رایج. به مسئولان یک جرم یا خطای اشاره دارد. 'تبهکاران' بر شخصیت تمرکز دارد، در حالی که 'مقصران' بر نقش آنها در یک عمل تمرکز دارد. 'پلیس به سرعت مقصران را دستگیر کرد.'
Common. Refers to those responsible for a crime or misdeed. 'Miscreants' focuses on the character, while 'culprits' focuses on their role in an act. 'The police quickly apprehended the culprits.'