اسم — فلجکننده
فرد یا چیزی که باعث فلج شدن یا ناتوانی در حرکت و عمل میشود.
A person or thing that causes paralysis or a state of being unable to move or act.
«دارت حاوی یک فلجکننده قوی بود که به سرعت حیوان را بیحرکت کرد.»
“The dart contained a powerful paralyzer that quickly immobilized the animal.”
«ترس میتواند فلجکننده جاهطلبی باشد.»
“Fear can be a paralyzer of ambition.”
تفاوت با واژههای مشابه
رایج. به چیزی اطلاق میشود که از نظر فیزیکی از حرکت جلوگیری میکند، اغلب به معنای مکانیکی (مثلاً بیحرکتکننده خودرو). به معنای مهار فیزیکی است تا آسیب عصبی. برای دستگاهها یا موادی استفاده میشود که بدون لزوماً ایجاد فلج، از حرکت جلوگیری میکنند.
Common. Refers to something that physically prevents movement, often in a mechanical sense (e.g., a car immobilizer). It implies physical restraint rather than nerve damage. Use for devices or substances that prevent movement without necessarily causing paralysis.
رسمی/فنی. به چیزی اطلاق میشود که فرآیند یا فعالیتی را کند یا متوقف میکند، اغلب در زمینه شیمیایی یا روانشناختی. دامنه آن گستردهتر از «پارالیزر» است، زیرا همیشه به معنای بیحرکتی فیزیکی نیست. برای عواملی استفاده میشود که عملکردها را مسدود یا مختل میکنند.
Formal/technical. Refers to something that slows down or prevents a process or activity, often in a chemical or psychological context. Broader in scope than 'paralyzer', as it doesn't always imply physical immobility. Use for agents that block or impede functions.
متضادها
صفت — فلجکننده
دارای خاصیت فلجکنندگی یا ایجاد از دست دادن حرکت یا عملکرد.
Having the quality of paralyzing or causing a loss of movement or function.
«زهر عنکبوت اثر فلجکننده بر طعمه خود داشت.»
“The spider's venom had a paralyzer effect on its prey.”
«نگاه فلجکننده او همه را ساکت نگه داشت.»
“His paralyzer stare kept everyone silent.”
تفاوت با واژههای مشابه
رایج. این شکل حال استمراری فعل 'فلج کردن' است که به عنوان صفت استفاده میشود، اغلب با 'پارالیزر' هنگام توصیف چیزی که باعث فلج میشود، قابل جایگزینی است. 'ترس فلجکننده' یک اصطلاح رایج است.
Common. This is the present participle form of the verb 'to paralyze' used as an adjective, often interchangeable with 'paralyzer' when describing something that causes paralysis. 'Paralyzing fear' is a common idiom.
رایج. به چیزی اطلاق میشود که باعث ناتوانی یا اختلال میشود، نه لزوماً فلج کامل، بلکه از دست دادن قابل توجه عملکرد. گستردهتر و کمتر خاص به عملکرد عصبی است.
Common. Refers to something that causes a disability or impairment, not necessarily total paralysis, but a significant loss of function. Broader and less specific to nerve function.