paralyzing
par·a·lyz·ing/ˈpær.ə.laɪ.zɪŋ/
para-beside, beyondlyzloosen, dissolve-ingpresent participle
صفت — فلجکننده
فلجکنندهناکارآمدکننده
باعث از دست دادن توان حرکت یا عمل کردن؛ فلجکننده
Causing loss of ability to move or act; immobilizing
«ترس آنقدر فلجکننده بود که او قادر به حرکت نبود.»
“The fear was paralyzing and made her unable to move.”
«درد فلجکننده چند روز او را در تخت نگه داشت.»
“Paralyzing pain kept him in bed for days.”
تفاوت با واژههای مشابه
debilitating— ضعیفکننده
رایج. معنای مشابه اما بیشتر به تضعیف کلی اشاره دارد و نه فقط از دست دادن حرکت.
Common. Similar meaning but 'debilitating' refers broadly to weakening, not necessarily loss of movement.