pritch
/prɪtʃ/
verb (فعل)archaicpast (گذشته): pritchedpast participle (مفعولی): pritched-ing (حال): pritching3rd (سوم): pritches
فعل — فرو کردن
فرو کردنسوراخ کردن
با جسم نوکتیز، بهویژه تیغه کوچک، فرو کردن یا سوراخ کردن.
To stab or pierce with a sharp pointed object, especially a small blade or pricker.
«او بادکنک را با سنجاق سوراخ کرد.»
“He pritched the balloon with a pin.”
«آن حیوان با تیغه کوچکی زخمی شد.»
“The animal was pritched with a small blade.”
تفاوت با واژههای مشابه
stab— فرو کردن
رایج. 'Pritch' کمی قدیمی و مشابه stab است.
Common. 'Pritch' is rare and archaic, similar in meaning to stab.