raucous
rau·cous/ˈrɔːkəs/
adjective (صفت)commoncomparative (تفضیلی): raucousersuperlative (عالی): raucousest
صفت — گوشخراش
گوشخراشپر سر و صدا
بلند، خشن و ناخوشایند بهطور معمول به شکل پریشان و بینظم.
Loud, harsh, and unpleasant sounding, often in a disorderly way.
«جمعیت با شادیهای گوشخراش منفجر شدند.»
“The crowd erupted in raucous cheers.”
«از اتاق کناری خندههای بلند و خشن شنیدند.»
“They heard raucous laughter from the next room.”
تفاوت با واژههای مشابه
hoarse— خشن
رایج. مشابه ولی hoarse بیشتر به صدای خشن ناشی از فشار یا بیماری اشاره دارد.
Common. Similar in sound but hoarse often refers to voice affected by strain or illness.