reconcentration
اسم — تمرکز مجدد
عمل یا فرآیند دوباره متمرکز شدن؛ متمرکز کردن توجه یا منابع در یک منطقه خاص پس از پراکندگی.
The act or process of concentrating again; focusing attention or resources in a specific area after dispersal.
«تمرکز مجدد نیروها دفاع آنها را تقویت کرد.»
“The reconcentration of troops strengthened their defense.”
«بعد از استراحت، تمرکز مجدد بر روی کار در دست ضروری بود.»
“After a break, a reconcentration on the task at hand was necessary.”
تفاوت با واژههای مشابه
رایج. عمدتاً برای افراد یا نیروهایی که دوباره جمع میشوند، اغلب پس از بینظمی یا شکست استفاده میشود. 'تیم نیاز به بازآرایی داشت'. 'بازتمرکز' بر جمعآوری چیزها در یک نقطه تأکید دارد.
Common. Primarily used for people or forces gathering again, often after disorganization or a setback. 'The team needed regrouping'. 'Reconcentration' emphasizes bringing things to a single point.