reconcile
فعل — آشتی دادن
حل اختلاف و از سرگیری رابطه دوستانه بین افراد یا گروهها بعد از یک نزاع
To restore friendly relations between people or groups after a disagreement
«آنها بعد از دعوا تلاش کردند آشتی کنند.»
“They tried to reconcile after the argument.”
«دو کشور اختلافاتشان را حل کردند.»
“The two countries reconciled their differences.”
تفاوت با واژههای مشابه
رسمی. وقتی شخص به دیگران کمک میکند اختلاف را حل کنند، نه وقتی خود مستقیم آشتی میدهد.
Formal. Used when helping others resolve conflicts rather than directly making peace oneself; not interchangeable where direct action is implied.
روزمره. وقتی حل اختلاف مد نظر است جایگزین میشود اما میتواند معنی کلیتر هم داشته باشد.
Common. Interchangeable when focusing on solving the disagreement, but 'resolve' can mean fixing problems beyond just relationships.
فعل — هماهنگ کردن
سازگار یا هماهنگ کردن دو حقیقت، ایده یا گزارش با هم
To make two facts, ideas, or accounts agree or be consistent with each other
«هماهنگ کردن اظهاراتشان سخت بود.»
“It was hard to reconcile their statements.”
«اطلاعات با نتایج سازگار نیستند.»
“The data cannot be reconciled with the results.”
تفاوت با واژههای مشابه
رسمی. بیشتر برای هماهنگی بخشها یا ایدهها استفاده میشود؛ در زمینههای انتزاعی تا حدی جایگزین است.
Formal. Mainly refers to making parts fit together smoothly, often in systems or ideas; partially interchangeable in abstract contexts.
روزمره. وقتی چیزی با چیزی دیگر هماهنگ است جایگزین میشود؛ در زمینههای رسمی کمتر کاربرد دارد.
Everyday. Interchangeable when referring to things fitting or agreeing; less often used in formal or abstract reconciliations.