reflective
صفت — بازتابنده
قادر به بازتاب نور، صدا یا گرما به منبع اصلی.
Capable of reflecting light, sound, or heat back to the source.
«سطح بازتابنده آینه به شدت میدرخشید.»
“The reflective surface of the mirror shone brightly.”
«برای ایمنی هنگام دویدن شبانه لباسهای بازتابنده بپوشید.»
“Wear reflective clothing when running at night for safety.”
تفاوت با واژههای مشابه
رایج است. زمانی که به درخشش یا براق بودن اشاره دارد، جایگزین reflective میشود، ولی معنی استعاری ندارد.
Commonly used. Interchangeable when emphasizing brightness or surface glossiness — 'shiny surface' vs. 'reflective surface'. Not used figuratively.
کمتر رایج است. بیشتر در زمینههای فنی یا توصیف سطوح کاربرد دارد.
Less common. Used more in technical or descriptive contexts related to surfaces or displays.
متضادها
صفت — متفکر
اندیشمند و تمایل به فکر عمیق در مورد مسائل.
Thoughtful, tending to think deeply about things.
«بعد از اتفاقی که زندگیش را تغییر داد، اندیشمندتر شد.»
“He became more reflective after the life-changing event.”
«او یک مقاله اندیشمندانه درباره کودکیاش نوشت.»
“She wrote a reflective essay about her childhood.”
تفاوت با واژههای مشابه
رایج و کلیتر است. هنگام توصیف فردی که به دقت فکر میکند میتواند جایگزین reflective شود.
Common and more general. Can replace reflective when describing a person who thinks carefully.
رسمی یا ادبی. به فکر عمیق و طولانی، معمولا معنوی یا جدی اشاره دارد.
Formal or literary. Emphasizes deep or prolonged thought, often spiritual or serious.