فعل — ارجاع دادن
حالت حال استمراری فعل remand: بازگرداندن زندانی به بازداشتگاه یا بازگرداندن پرونده به دادگاه پایینتر.
The present participle of remand: to send a prisoner back into custody, or to send a case back to a lower court.
«قاضی مظنون را برای تحقیقات بیشتر به بازداشتگاه میفرستد.»
“The judge is remanding the suspect for further investigation.”
«دادگاه تجدیدنظر پرونده را به دادگاه بخش ارجاع میدهد.»
“The appeals court is remanding the case to the district court.”
تفاوت با واژههای مشابه
رسمی/حقوقی. اغلب به بازگرداندن فرد به زندان یا بیمارستان روانی پس از آزادی اولیه یا غیبت موقت اشاره دارد. در بافت حقوقی بازگشت به بازداشتگاه قابل جایگزینی است.
Formal/legal. Often refers to sending someone back to prison or a mental institution after an initial release or temporary absence. Interchangeable in the legal context of returning to custody.