sinning

sin·ning/ˈsɪnɪŋ/
sinto commit an offense against divine law-ingpresent participle / verbal noun marker
verb (فعل)commonpast (گذشته): sinnedpast participle (مفعولی): sinned-ing (حال): sinning3rd (سوم): sins

فعل — گناه کردن

گناه کردنمعصیت کردن

عمل ارتکاب جرم یا تخلفی علیه قانون دینی یا اخلاقی.

The act of committing an offense against religious or moral law.

«او تمام عمرش را با ترس از عواقب گناه کردن گذراند.»

He spent his life fearing the consequences of sinning.

«آیا اگر ندانیم کاری اشتباه است، واقعاً گناه می‌کنیم؟»

Are we truly sinning if we don't know it's wrong?

تفاوت با واژه‌های مشابه
trespassingتجاوز کردن

معمولاً به ورود بدون اجازه به زمین یا ملک کسی اشاره دارد، اما می‌تواند به طور استعاری به نقض یک مرز اخلاقی نیز معنی دهد. 'He felt he was trespassing on their private grief.' در معنای صرفاً اخلاقی یا مذهبی کمتر رایج است.

Usually refers to entering someone's land or property without permission, but can metaphorically mean violating a moral boundary. 'He felt he was trespassing on their private grief.' It is less common in a purely moral or religious sense than 'sinning'.

متضادها

گزارش مشکل ترجمه

اگر مشکلی در ترجمه این واژه مشاهده کردید، لطفاً به ما اطلاع دهید.

امتیاز ترجمه(اختیاری)

0/2000