tinge
اسم — رنگمایه
مقدار کم یا رگهای از رنگ یا احساس.
A slight trace or a small amount of color or feeling.
«صدایش رنگی از غم داشت.»
“There was a tinge of sadness in her voice.”
«آسمان هنگام غروب کمی رنگ صورتی داشت.»
“The sky had a tinge of pink at sunset.”
تفاوت با واژههای مشابه
رایج. به تفاوت رنگ یا گام کوچک اشاره دارد، نزدیک به معنای tinge در رنگ.
Common. Refers to a small difference in color or tone, close in meaning to tinge relating to color.
متضادها
فعل — رنگ دادن
دادن مقدار کمی رنگ یا احساس به چیزی.
To give a slight color or feeling to something.
«صدایش آمیخته با هیجان بود.»
“Her voice was tinged with excitement.”
«آسمان هنگام سپیدهدم رنگ نارنجی به خود گرفته بود.»
“The sky was tinged with orange at dawn.”
تفاوت با واژههای مشابه
همان کلمه پایه؛ در شکل فعل یعنی کمی رنگ دادن یا تاثیر گذاشتن.
Same word as base; in verb form it means to slightly color or affect.