verb (فعل)commonpast (گذشته): tormentedpast participle (مفعولی): tormented-ing (حال): tormenting3rd (سوم): torments
فعل — آزار دادن
آزار دادنرنج دادن
باعث درد و رنج شدید جسمی یا روانی شدن کسی.
Causing severe physical or mental suffering to someone.
«صدای بلند باعث آزارش میشد.»
“The loud noise was tormenting her.”
«او توسط عذاب وجدانش رنج میبرد.»
“He felt tormented by his guilt.”
تفاوت با واژههای مشابه
torturing— شکنجه دادن
رسمی. اشاره به ایجاد رنج شدید، اغلب جسمی دارد و زمانی که شدت زیاد است جایگزین tormenting میشود.
Formal. Implies intense suffering causing, often physical. Can replace tormenting when severity is high.