unblinking
un·blink·ing/ʌnˈblɪŋkɪŋ/
un-negation / notblinkto close and open eyes quickly-ingforming adjective or present participle
adjective (صفت)commoncomparative (تفضیلی): more unblinkingsuperlative (عالی): most unblinking
صفت — چشمباز
چشمبازبیتردید
چشم را نبستن؛ بدون تردید یا ترس بودن.
Not closing the eyes; showing no hesitation or fear.
«او به نقاشی با نگاهی بیتردید خیره شد.»
“He gave an unblinking stare at the painting.”
«چشمهای بیتردید او عزم او را نشان میداد.»
“Her unblinking eyes showed determination.”
تفاوت با واژههای مشابه
fixed— ثابت
رایج. به معنی ثابت یا بدون حرکت، اغلب برای نگاه استفاده میشود.
Common. Means steady or not moving, often used to describe gaze.