weason

wea·son/ˈwiːzən/
noun (اسم)archaicplural (جمع): weasons

اسم — توله حیوان

توله حیوانجوجه حیوان

واژه‌ای تاریخی یا لهجه‌ای به معنی توله یا حیوان جوان، مخصوصاً سگ یا روباه جوان.

A historical or dialectal term meaning 'whelp' or young animal, especially a young dog or fox.

«توله کوچک دنبال مادرش رفت.»

The little weason followed its mother.

«شکارچیان چند توله در جنگل یافتند.»

Hunters found many weasons in the forest.

گزارش مشکل ترجمه

اگر مشکلی در ترجمه این واژه مشاهده کردید، لطفاً به ما اطلاع دهید.

امتیاز ترجمه(اختیاری)

0/2000