all
صفت — همه
تمام مقدار یا همه اعضای یک گروه بدون استثنا.
The whole quantity or extent of something; every one of a group without exception.
«همهٔ دانشآموزان در امتحان قبول شدند.»
“All the students passed the exam.”
«او تمام توانش را در مسابقه گذاشت.»
“She gave her all in the competition.”
تفاوت با واژههای مشابه
مرسوم. وقتی درباره اعضای گروه به صورت فردی صحبت میشود میتواند جایگزین 'all' باشد، اما همیشه برای تأکید بر کلیت نیست؛ مثلاً 'all students' کل گروه را میرساند و 'every student' روی تکتک اعضا تأکید دارد. برای اشاره به هر عضو به صورت جدا انتخاب میشود.
Common. Interchangeable with 'all' when referring to each individual member of a group but not always when emphasizing totality—for example, 'all students' means the entire group, while 'every student' emphasizes individuality. Chosen when highlighting individual members.
رسمی. برای تأکید برکلیت و تمامیت به کار میرود. نمیتواند جایگزین 'all' قبل از اسامی جمع قابلشمارش باشد (مثلاً 'entire people' نادرست است). بیشتر در نوشتار رسمی برای تأکید کامل استفاده میشود.
Formal. Used to emphasize completeness or wholeness. It cannot replace 'all' when used before countable plural nouns directly (e.g., 'entire people' is incorrect). Used more in formal writing when emphasizing completeness.
ضمیر — همه
هر شخص یا شیء در یک گروه یا همه مقدار.
Every person or thing in a group or whole; the entire amount.
«همه در جلسه حاضر بودند.»
“All were present at the meeting.”
«او همهٔ کوکیها را خورد.»
“She ate all of the cookies.”
تفاوت با واژههای مشابه
مرسوم. فقط برای اشخاص به کار میرود و روی هر فرد تأکید دارد. فقط وقتی به مردم اشاره میشود جایگزین 'all' است.
Common. Used only for people, emphasizing every individual. It replaces 'all' only when referring specifically to people.
مرسوم. وقتی درباره اشیاء صحبت میشود جایگزین 'all' است و برای مردم به کار نمیرود.
Common. Replaces 'all' when referring to things or objects, not people. Not used for groups of people.
متضادها
قید — کاملاً
کاملاً؛ به طور کامل؛ برای تأکید روی درجه یا مقدار استفاده میشود.
Completely; totally; used to emphasize a degree or amount.
«او کاملاً تنها در خانه بود.»
“She was all alone at home.”
«پروژه کاملاً تمام شده است.»
“The project is all finished.”
تفاوت با واژههای مشابه
رسمی. وقتی روی تمامیت تأکید میشود جایگزین 'all' است اما بیشتر در متون رسمی به کار میرود.
Formal. Interchangeable with 'all' when emphasizing completeness, but used more in formal contexts than 'all'.
غیررسمی. در مکالمات روزمره برای تأکید قوی به جای 'all' استفاده میشود.
Informal. Used to emphasize strong completeness in informal contexts; can replace 'all' in casual speech.
متضادها
اسم — همه چیز
همه چیز یا کل تعداد؛ مجموع کاملی که وجود دارد.
Everything or the whole number; the total amount.
«او تمام توان خود را برای این هدف گذاشت.»
“She gave her all to the cause.”
«کل این کار خستهکننده است.»
“The all of this work is exhausting.”
تفاوت با واژههای مشابه
رسمی. به مقدار کامل یا تمامیت اشاره دارد؛ بیشتر در متون رسمی یا انتزاعی استفاده میشود و در مکالمه کمتر شنیده میشود.
Formal. Refers to the complete amount or whole; used in abstract or formal contexts. Less common in everyday speech.
مرسوم. بر کامل بودن تأکید دارد و معمولاً با اسم مفرد به جای 'all' استفاده میشود.
Common. Emphasizes completeness and entirety, often interchangeable with 'all' but usually used before a singular noun.