verb (فعل)informalpast (گذشته): blubberedpast participle (مفعولی): blubbered-ing (حال): blubbering3rd (سوم): blubbers
فعل — گریه کرد
گریه کردزاری کرد
به صورت بلند و غیرقابل کنترل گریه کردن؛ شدیداً ناله کردن.
Cried noisily and uncontrollably; sobbed heavily.
«وقتی داستان غمانگیز را شنید، زاری کرد.»
“She blubbered when she heard the sad story.”
«بعد از اتمام فیلم، شدیداً گریه کرد.»
“He blubbered after the movie ended.”