deterring
فعل — بازدارنده
عمل منصرف کردن کسی از انجام کاری، معمولاً با ایجاد شک یا ترس از عواقب آن.
The act of discouraging someone from doing something, typically through instilling doubt or fear of the consequences.
«جریمههای سنگین، پارک غیرقانونی را باز میدارند.»
“The high fines are deterring illegal parking.”
«او نگران بود که با قوانین سختگیرانه، استعدادهای جدید را دلسرد کند.»
“She worried about deterring new talent with strict rules.”
تفاوت با واژههای مشابه
متداول. هنگام هدف کاهش اشتیاق یا تمایل کسی، با 'deterring' قابل تعویض است. 'دلسرد کردن رفتار بد' مشابه 'بازداشتن از رفتار بد' است. 'Deterring' اغلب به معنای تلاش قویتر و رسمیتر برای جلوگیری از چیزی است.
Common. Interchangeable with 'deterring' when the aim is to reduce someone's enthusiasm or willingness. 'Discouraging bad behavior' is similar to 'deterring bad behavior'. 'Deterring' often implies a stronger, more official attempt to prevent something.
متداول. 'Preventing' بیشتر بر جلوگیری از وقوع یک عمل تمرکز دارد، در حالی که 'deterring' بر تأثیرگذاری بر فرد برای عدم انجام آن عمل تمرکز میکند. 'جلوگیری از جرم' یعنی متوقف کردن آن، 'بازدارندگی از جرم' یعنی واداشتن مجرمان احتمالی به عدم ارتکاب جرم.
Common. 'Preventing' focuses more on blocking an action from happening, while 'deterring' focuses on influencing the person not to act. 'Preventing crime' is about stopping it, 'deterring crime' is about making potential criminals decide not to commit it.
صفت — بازدارنده
داشتن اثری که باعث دلسردی یا جلوگیری از یک عمل میشود.
Having the effect of discouraging or preventing an action.
«مجازاتهای سنگین به عنوان یک نیروی بازدارنده عمل میکنند.»
“The large penalties serve as a deterring force.”
«دوربینهای امنیتی میتوانند تأثیر بازدارندهای بر سرقت داشته باشند.»
“Security cameras can have a deterring effect on theft.”
تفاوت با واژههای مشابه
رسمی/فنی. اغلب در زمینههای علمی یا روانشناختی برای چیزی که یک فرآیند را محدود یا کند میکند، استفاده میشود. 'یک عامل مهار کننده' در مقابل 'یک عامل بازدارنده'. 'Deterring' عموماً به معنای تلاش فعالتر و آگاهانهتر برای متوقف کردن چیزی است.
Formal/technical. Often used in scientific or psychological contexts for something that restricts or slows down a process. 'An inhibiting factor' versus 'a deterring factor'. 'Deterring' generally implies a more active, conscious effort to stop something.