disconcerted
dis·con·cert·ed/ˌdɪskənˈsɜːrtɪd/
dis-negation / undoconcertagreement / harmony-edpast tense
adjective (صفت)commoncomparative (تفضیلی): more disconcertedsuperlative (عالی): most disconcerted
صفت — پریشان
پریشانآشفتهدستپاچه
آشفته، گیج یا پریشان.
Disturbed, confused, or unsettled.
«او از سوال ناگهانی پریشان به نظر میرسید.»
“He looked disconcerted by the sudden question.”
«ورود غیرمنتظره او او را کاملاً دستپاچه کرد.»
“Her unexpected arrival left him completely disconcerted.”
تفاوت با واژههای مشابه
confused— گیج
روزمره. رایجترین مترادف، به معنای عدم درک واضح. 'She was confused by the complicated instructions.'
Everyday. The most common synonym, implying a lack of clear understanding. 'She was confused by the complicated instructions.'
unsettled— بیقرار
روزمره. به احساس ناراحتی یا بیثباتی اشاره دارد، اغلب عاطفی. 'He felt unsettled after the strange encounter.'
Everyday. Implies a feeling of unease or instability, often emotional. 'He felt unsettled after the strange encounter.'