verb (فعل)formalpast (گذشته): disconcertedpast participle (مفعولی): disconcerted-ing (حال): disconcerting3rd (سوم): disconcerts
فعل — مضطرب کردن
مضطرب کردنسردرگم کردن
کسی را دچار سردرگمی یا ناراحتی کردن.
Causes someone to feel unsettled, confused, or embarrassed.
«اظهار نظر زننده او بسیاری را ناراحت میکند.»
“His rude remark disconcerts many people.”
«سؤال ناگهانی باعث سردرگمی او میشود.»
“The unexpected question disconcerts her.”