disconnecting
dis·con·nect·ing/dɪs.kəˈnɛktɪŋ/
dis-negationconnectjoin or link-ingcontinuous or progressive action
verb (فعل)commonpast (گذشته): disconnectedpast participle (مفعولی): disconnected-ing (حال): disconnecting3rd (سوم): disconnects
فعل — قطع کردن
قطع کردنجدا کردن
عمل قطع کردن اتصال یا پایان دادن به پیوند.
(present participle) The act of breaking a connection or ending a link.
«او در حال قطع کردن خط تلفن است.»
“He is disconnecting the phone line.”
«قطع کردن دستگاه باعث توقف عملکرد آن میشود.»
“Disconnecting the device will stop its operation.”
تفاوت با واژههای مشابه
detaching— جدا کردن
رایج. به جدا کردن چیزی اشاره دارد؛ بسته به زمینه اغلب قابل تعویض است.
Common. Means removing or separating something; often interchangeable depending on context.