verb (فعل)commonpast (گذشته): flungpast participle (مفعولی): flung-ing (حال): flinging3rd (سوم): flings
فعل — پرتاب کرد
پرتاب کردافکند
چیزی را با زور یا بیدقت پرتاب کردن
Threw something with force or carelessly
«او توپ را از آنطرف زمین پرتاب کرد.»
“He flung the ball across the field.”
«او با عصبانیت درِ اتاق را باز کرد.»
“She flung the door open in anger.”