صفت — بیقرار
ناتوان از آرامش یا استراحت، معمولاً به خاطر اضطراب یا بیصبری.
Unable to rest, relax, or be still, often because of anxiety or impatience.
«او قبل از جلسه مهم بیقرار بود.»
“She felt restless before the important meeting.”
«کودک بیقرار نمیتوانست آرام بنشیند.»
“The restless child couldn't sit still.”
تفاوت با واژههای مشابه
غیررسمی. وقتی اشاره به ناراحتی جسمی خفیف یا ناتوانی در ماندن در جای ثابت است، قابل جایگزینی است، مثلاً «کودک بیقرار». معمولاً مربوط به حرکات کوچک است.
Informal. Interchangeable with 'restless' when describing slight physical unease or inability to stay still, e.g. 'a fidgety child' vs 'a restless child'. Often used specifically for small movements.
متداول. در زمینه احساسی مشابه است اما اضطراب بیشتر به نگرانی نسبت به آینده تاکید دارد. اگر ناتوانی جسمی مدنظر باشد جایگزین مناسبی نیست.
Common. Similar in emotional context but 'anxious' emphasizes worry about the future more than physical restlessness. 'Anxious' cannot replace 'restless' if physical movement is the focus.