sparkling
صفت — درخشان
تابان و درخشان، با نورهای کوچک و درخشش مانند جرقههای ریز.
Emitting or reflecting small flashes of light like tiny sparks; shining brightly.
«آب درخشان به زیبایی نور خورشید را بازتاب میداد.»
“The sparkling water reflected the sunlight beautifully.”
«او لباس براق برای مهمانی پوشید.»
“She wore a sparkling dress to the party.”
تفاوت با واژههای مشابه
رایج. وقتی نور نرم و لرزان مد نظر است جایگزین sparkling میشود، مثلاً «دریای تابان» در مقابل «الماس درخشان».
Common. Can replace 'sparkling' when emphasizing soft, wavering light but less energetic. For example, 'a shimmering lake' vs. 'a sparkling diamond'.
رسمی یا ادبی. بر نقاط کوچک نورانی تاکید دارد و در توصیفات شاعرانه جایگزین sparkle میشود، مثل «ستارگان درخشان».
Formal or literary. Emphasizes many small bright points of light. Interchangeable with 'sparkling' in poetic or fancy descriptions, e.g. 'glittering stars'.