will
/wɪl/
1verb (فعل)commonpast (گذشته): wouldpast participle (مفعولی): would have-ing (حال): will be3rd (سوم): will
فعل — خواهم
خواهمخواهندخواهدخواهیم
برای ساختن زمان آینده، بیان اعمال، پیشبینیها یا نیتهای آینده استفاده میشود.
Used to form the future tense, expressing future actions, predictions, or intentions.
«بعداً به شما زنگ خواهم زد.»
“I will call you later.”
«فردا هوا سرد خواهد بود.»
“It will be cold tomorrow.”
2noun (اسم)commonplural (جمع): wills
اسم — اراده
ارادهخواست
قوهای که شخص به وسیله آن تصمیم میگیرد و اعمال را آغاز میکند؛ اراده.
The faculty by which a person decides on and initiates actions; determination.
«او اراده قوی برای موفقیت دارد.»
“She has a strong will to succeed.”
«هر جا ارادهای باشد، راهی هست.»
“Where there's a will, there's a way.”
تفاوت با واژههای مشابه
determination— عزم/اراده (روزمره. قابل جایگزینی با 'will' وقتی به عزم قوی اشاره دارد.) مثلاً: He showed great will (او اراده بزرگی نشان داد) یا He showed great determination. 'Determination' بر عمل تصمیمگیری تمرکز دارد. 'Determination' به پایداری در انجام یک کار یا رسیدن به یک هدف اشاره دارد. 'Her determination to succeed was admirable'.
resolve— عزم/تصمیم (رسمی. مشابه 'determination' اما اغلب به تصمیمی محکم برای انجام کاری دشوار اشاره دارد.) مثلاً: His resolve was strong. 'Resolve' بیشتر رسمی و کتبی است و به یک تصمیم ثابت و راسخ برای انجام کاری دشوار اشاره میکند. 'He showed great resolve in facing the challenge'.