اسم — داور
شخصی که در مورد یک مشکل یا اختلاف، حکم یا تصمیم رسمی صادر میکند.
A person who makes a formal judgment or decision on a problem or dispute.
«حکمکننده تصمیم نهایی را در مورد اختلاف ملک گرفت.»
“The adjudicator made a final decision on the property dispute.”
«او به عنوان داور برای یک مسابقه آواز ملی کار میکرد.»
“She worked as an adjudicator for a national singing competition.”
تفاوت با واژههای مشابه
روزمره. تا حد زیادی قابل تعویض است، اما judge عمدتاً در بافت قانونی در دادگاه استفاده میشود. 'adjudicator' میتواند در طیف وسیعتری از اختلافات، از جمله تنظیمات حقوقی، اداری یا رقابتی استفاده شود. 'قاضی دادگاه' خاص است، 'داور مسابقه' رایج است.
Everyday. Largely interchangeable, but 'judge' is primarily used in a legal context in a court of law. 'Adjudicator' can be used in a wider range of disputes, including legal, administrative, or competitive settings. 'A court judge' is specific, 'a competition adjudicator' is common.
رسمی. به معنای کسی است که برای حل یک اختلاف انتخاب شده یا کسی که در یک موضوع دارای اقتدار نهایی است. 'داور سلیقه' مناسب است، 'داور در یک پرونده حقوقی' در مورد روند رسمی خاصتر است.
Formal. Implies someone chosen to settle a dispute or one with ultimate authority in a matter. 'Arbiter of taste' works, 'an adjudicator in a legal case' is more specific about the formal process.
روزمره. عمدتاً در ورزش برای اجرای قوانین استفاده میشود. 'داور فوتبال' مناسب است، اما 'یک حکمکننده حقوقی' در زمینه خود متمایز است.
Everyday. Primarily used in sports to enforce rules. 'A football referee' works, but 'a legal adjudicator' is distinct in its context.