disgust
اسم — انزجار
احساس شدید انزجار و ناراحتی نسبت به چیزی ناپسند یا توهینآمیز.
A strong feeling of revulsion or profound disapproval aroused by something unpleasant or offensive.
«بو تخممرغ گندیده او را از خود بیخود کرد.»
“The smell of rotten eggs filled him with disgust.”
«او از برخورد ناعادلانه ابراز انزجار کرد.»
“She expressed her disgust at the unfair treatment.”
تفاوت با واژههای مشابه
رسمی. به معنای احساس شدید انزجار است. در متون رسمی قابل جایگزینی با disgust است، مثلا «او از دیدن آن احساس انزجار کرد». در گفتار روزمره کمتر استفاده میشود.
Formal. It means a strong feeling of disgust or repugnance. It can be used interchangeably with 'disgust' in formal contexts, e.g. 'she felt revulsion at the sight'. Less common in everyday speech.
احساس شدید و قوی انزجار است. در زمینههای رسمی و غیررسمی استفاده میشود ولی بر نفرت شدیدتر از disgust تأکید دارد. مثلا «او از ظلم نفرت دارد».
Strong and intense feeling of disgust. Used in both formal and informal contexts but emphasizes extreme dislike more than ordinary 'disgust'. E.g. 'He feels loathing toward injustice'.
فعل — نفرت دادن
باعث شدن که کسی احساس انزجار شدید یا نارضایتی عمیق کند؛ به حالت تهوع یا دافعه درآوردن.
To cause someone to feel strong aversion or profound disapproval; to make someone sick or repelled.
«بوی بد همه را در مهمانی ناراحت و منزجر کرد.»
“The bad smell disgusted everyone at the party.”
«اظهارات زنندهاش دوستانش را از خود راند.»
“His rude comments disgusted his friends.”
تفاوت با واژههای مشابه
رسمی. به معنای دفع کردن یا ایجاد نفرت شدید است. در مواقع ایجاد انزجار شدید قابل جایگزین با 'disgust' است، مثلا «رفتار او را دفع کرد».
Formal. Means to drive back or cause intense dislike, interchangeable with 'disgust' when referring to causing strong aversion. E.g. 'The behavior repulsed her'.