enamour
فعل — شیفته کردن
کسی را عاشق یا شیفته کردن؛ مجذوب و مفتون کردن.
To fill with love or fascination; to charm.
«او شیفته زیبایی شهر شده بود.»
“She was enamoured with the beauty of the city.”
«مهربانی او وی را مفتون کرد.»
“His kindness enamoured her.”
تفاوت با واژههای مشابه
روزمره. به معنای خوشحال کردن کسی با جذابیت یا ویژگیهای دلپذیر است. قابل جایگزینی است، اما 'charm' اغلب به پاسخ عاطفی سبکتر و کمتر شدیدتر از 'enamour' اشاره دارد. 'او تماشاگران را شیفته کرد' مناسب است، اما 'او تماشاگران را مفتون کرد' بیش از حد قوی است.
Everyday. Suggests delighting someone with attractiveness or pleasing qualities. Can be interchangeable, but 'charm' often implies a lighter, less intense emotional response than 'enamour'. 'He charmed the audience' works, 'he enamoured the audience' is too strong.
رسمی. به طور کامل توجه کسی را به خود جلب کردن. در زمینههای جذب یا علاقه شدید قابل جایگزینی است، اما 'captivate' معمولاً بر توجه ذهنی تمرکز دارد تا عشق رمانتیک. 'داستان مرا مجذوب خود کرد' مناسب است، اما 'داستان مرا عاشق خود کرد' کمتر رایج است.
Formal. To hold the attention of someone completely. Interchangeable in contexts of strong attraction or interest, but 'captivate' usually focuses on mental attention rather than romantic love. 'The story captivated me' works, 'the story enamoured me' is less common.