outrage
اسم — خشم شدید
احساس شدید خشم و شوک نسبت به چیزی که ناعادلانه یا اشتباه است.
A strong feeling of anger and shock at something considered wrong or unfair.
«جامعه نسبت به قانون جدید ابراز خشم کرد.»
“The community expressed outrage over the new law.”
«رفتار سیاستمدار باعث انزجار عمومی شد.»
“There was public outrage at the politician's behavior.”
تفاوت با واژههای مشابه
رسمی. قویتر و شدیدتر از outrage است و بر خشم کنترلنشده تأکید دارد.
Formal. Stronger and more intense than 'outrage', emphasizing uncontrolled anger. Works well in literary or formal contexts.
رسمی. به خشم ناشی از ناعدالتی اطلاق میشود، مانند outrage، بیشتر در سخنرانی یا نوشته رسمی.
Formal. Implies anger justified by perceived unfairness, similar to 'outrage'. More often used in formal speech or writing.
متضادها
فعل — خشمگین کردن
باعث شود کسی به خاطر رفتار ناعادلانه یا توهینآمیز عصبانی یا شوکه شود.
To cause someone to feel very angry or shocked because of unfair or offensive actions.
«اظهارات او بسیاری را خشمگین کرد.»
“His comments outraged many people.”
«تصمیم ناعادلانه کارکنان را بسیار عصبانی کرد.»
“The unfair decision outraged the employees.”
تفاوت با واژههای مشابه
رایج. قابل تعویض با outrage اما outrage معمولاً حس شوک اخلاقی شدیدتر دارد.
Common. Interchangeable with 'outrage' but 'outrage' often implies intense moral shock.
روزمره. بیشتر روی ناراحت کردن احساسات تأکید دارد و از شدت کمتری نسبت به outrage برخوردار است.
Everyday. Emphasizes causing hurt feelings rather than intense anger, so less strong than 'outrage'.