فعل — در حال فرار
عمل ترک کردن سریع و ناگهانی، اغلب با عجله، برای فرار یا اجتناب از چیزی.
The act of leaving quickly and abruptly, often in a hurry, to escape or avoid something.
«او را دیدم که از در پشتی تند میرفت.»
“I saw him scramming out of the back door.”
«بچهها وقتی مادرشان صدا زدشان، تند رفتند.»
“The kids were scramming when their mom called them.”
تفاوت با واژههای مشابه
متداول. زمانی که انگیزه فرار از خطر یا تعقیب باشد، بسیار قابل تعویض است. 'Scramming' غیررسمیتر است، 'fleeing' رسمیتر و اغلب در بافتهای جدی استفاده میشود. 'سارق در حال فرار از صحنه بود' مناسبتر از 'سارق داشت از صحنه غیب میشد' است.
Common. Highly interchangeable when the motivation is escaping danger or pursuit. 'Scramming' is more informal, 'fleeing' is more formal and often used in serious contexts. 'The robber was fleeing the scene' is more appropriate than 'the robber was scramming the scene'.
بسیار متداول. 'Rushing' به معنی حرکت سریع است، اغلب به دلیل عجله داشتن، اما لزوماً مفهوم ترک کردن یا فرار کردن را که 'scramming' دارد، ندارد. 'او برای اتمام کارش عجله میکرد' درست است، اما 'او برای اتمام کارش غیب میشد' مناسب نیست.
Very common. 'Rushing' implies moving quickly, often due to being in a hurry, but doesn't necessarily carry the connotation of leaving or escaping that 'scramming' does. 'He was rushing to finish his work' works, but 'he was scramming to finish his work' doesn't fit.