appointed
صفت — گماشته شده
به صورت رسمی برای یک موقعیت یا وظیفه انتخاب شده یا تعیین شده
Officially chosen or assigned to a position or task
«سال گذشته به عنوان مدیر منصوب شد.»
“She was appointed manager last year.”
«مسئول منصوب شده سند را امضا کرد.»
“The appointed official signed the document.”
تفاوت با واژههای مشابه
رسمی. در زمینههای رسمی و اداری جایگزین appointed میشود. بیشتر در مورد موقعیتهای قانونی یا رسمی به کار میرود.
Formal. Interchangeable with 'appointed' in formal official contexts — 'the designated leader' works as 'the appointed leader'. Used mostly in official or legal contexts.
معمولی. با appointed همپوشانی دارد ولی chosen عامتر و غیررسمیتر است؛ appointed تأکید بر رسمی بودن دارد.
Common. Often overlaps with 'appointed' but 'chosen' is broader and can apply informally; 'appointed' implies an official or formal process.
فعل — منصوب کرد
گذشته و شکل گذشته نقلی فعل appoint: کسی را رسما برای کاری یا سمت مشخص کردن
Past tense and past participle of 'appoint': to officially choose someone for a position or duty
«او را به عنوان مدیر جدید منصوب کردند.»
“They appointed him as the new director.”
«او ماه پیش به هیئت مدیره منصوب شد.»
“She was appointed to the board last month.”
تفاوت با واژههای مشابه
معمولی. معنی مشابه دارد اما assign عامتر است؛ appoint معمولاً انتخاب رسمی است.
Common. Similar meaning but 'assign' can be broader; 'appoint' usually suggests official or formal choice.
معمولی. وقتی شخصی به طور عمومی برای نقشی معرفی میشود استفاده میشود.
Common. Used when someone is publicly declared for a role; can replace 'appointed' in some contexts.