brown
صفت — قهوهای
رنگی بین قرمز و زرد که شبیه چوب تیره یا خاک است.
Having the color of dark wood or soil; a shade between red and yellow.
«او چشمان قهوهای زیبایی دارد.»
“She has beautiful brown eyes.”
«برگهای قهوهای از درخت ریختند.»
“The brown leaves fell from the tree.”
تفاوت با واژههای مشابه
روزمره. بیشتر برای پوست برنزه یا رنگهای روشنتر مناسب است. برای اشیاء بهتر است بگوییم brown.
Everyday. Refers to lighter, yellowish-brown skin or color. Can replace 'brown' when describing skin tone but not for objects generally — e.g. 'tan jacket' works, but 'brown wood' is preferred.
رسمی. رنگ خاصتر و قرمزتر که بیشتر برای مو یا اسب به کار میرود.
Formal. A more specific, richer reddish-brown. Used mainly for hair color or horses. Less interchangeable with general 'brown'.
اسم — قهوهای
رنگ قهوهای؛ رنگی که شبیه چوب تیره یا خاک است.
The color brown; a shade resembling dark wood or soil.
«دیوارها رنگ قهوهای گرمی داشتند.»
“The walls were painted a warm brown.”
«من رنگ قهوهای برگهای پاییزی را دوست دارم.»
“I like the brown of autumn leaves.”
تفاوت با واژههای مشابه
رسمی/ادبی. سایهای خاص از قهوهای که در هنر کاربرد دارد.
Formal/literary. A specific brown tone used in photography and art. Not interchangeable in all contexts.
فعل — سرخ کردن
سرخ یا برشته کردن چیزی به طوری که رنگ آن قهوهای شود.
To make something brown by cooking it, especially by frying or roasting.
«پیازها را قبل از اضافه کردن به خورش، سرخ کن.»
“Brown the onions before adding them to the stew.”
«او گوشت را از هر دو طرف برشته کرد.»
“He browned the meat on both sides.”
تفاوت با واژههای مشابه
معمولی. بیشتر برای نان یا آجیل به کار میرود.
Common, specifically for bread or nuts. Can replace 'brown' when referring to toasting but not for general browning.
رسمی/فنی. سریعاً گوشت را سرخ میکند.
Formal/technical. To brown meat at high heat quickly, usually before cooking fully. Not interchangeable generally.