اسم — سفر
عمل سفر کردن، به ویژه پیاده؛ مسافرتها یا سفرها.
The act of traveling, especially on foot; journeys or travels.
«هنر باستانی سفر کردن (پیاده) شامل مشقتهای فراوانی بود.»
“The ancient art of wayfaring involved much hardship.”
«آنها با اشتیاق فراوان از ماجراهای سفرشان صحبت کردند.»
“They spoke of their wayfaring adventures with great enthusiasm.”
تفاوت با واژههای مشابه
رایج/روزمره. اصطلاح عمومی برای رفتن از جایی به جای دیگر، با هر وسیلهای. 'Wayfaring' اغلب به سفری دشوارتر، طولانیتر یا هدفمندتر، معمولاً پیاده، با حسی کمی قدیمیتر یا شاعرانهتر اشاره دارد. 'من از سفر به کشورهای جدید لذت میبرم.'
Common/Everyday. General term for going from one place to another, by any means. 'Wayfaring' often implies a more arduous, extended, or purposeful journey, often on foot, with a slightly older or more poetic feel. 'I enjoy traveling to new countries.'
رسمی/ادبی. بر تجربه حرکت از جایی به جای دیگر تاکید دارد، اغلب با مقصدی خاص یا هدفی معین، و میتواند دارای بار معنایی عاطفی یا معنوی باشد. در توصیف سفری طولانی و مهم، بیشتر از 'traveling' با 'wayfaring' قابل جایگزینی است. 'سفرشان آنها را از کوهستانها و بیابانها عبور داد.'
Formal/Literary. Emphasizes the experience of moving from one place to another, often with a specific destination or purpose, and can have an emotional or spiritual connotation. More interchangeable with 'wayfaring' than 'traveling' when describing a long, significant trip. 'Their journeying took them across mountains and deserts.'
متضادها
صفت — مسافر
در حال سفر، به ویژه پیاده.
Traveling, especially on foot.
«غریبه رهگذر برای یافتن مسیر شهر بعدی درخواست راهنمایی کرد.»
“The wayfaring stranger asked for directions to the next town.”
«او زندگی مسافرتی داشت و از روستایی به روستای دیگر میرفت.»
“He lived a wayfaring life, moving from village to village.”
تفاوت با واژههای مشابه
رایج/روزمره. فردی را توصیف میکند که در حال حاضر در سفر است. 'Traveling' اصطلاحی گسترده است، در حالی که 'wayfaring' به عنوان صفت اغلب به سفری بیشتر کوچنشینی یا طولانیمدت، معمولاً پیاده، اشاره دارد. 'یک فروشنده سیار در را زد.'
Common/Everyday. Describes someone who is currently on a journey. 'Traveling' is a broad term, while 'wayfaring' as an adjective often implies a more nomadic or long-term journey, usually on foot. 'A traveling salesman knocked on the door.'
رسمی. کسی که از جایی به جای دیگر سفر میکند، به ویژه برای کار. این اصطلاح برای حرکت منظم، بار معنایی حرفهایتر یا سازمانیافتهتری دارد. 'Wayfaring' بیشتر به خود عمل سفر اشاره دارد. 'کارگران دورهگرد فصل برداشت را دنبال میکردند.'
Formal. Someone who travels from place to place, especially for work. This term carries a more professional or organized connotation for regular movement. 'Wayfaring' is more about the act of journeying itself. 'Itinerant workers followed the harvest season.'